Jouw leven heeft meer impact dan je denkt… - Jordy Kroon

Jouw leven heeft meer impact dan je denkt maar weet je ook hoe?
Wat als één gebed van een vrouw die jou niet eens kende, jouw eeuwigheid kon veranderen? In deze preek ontdek je waarom de Grote Opdracht van Jezus veel kleiner begint dan je denkt en veel dichterbij dan je ooit verwachtte.

We geloven vaak dat evangeliseren iets is voor mensen met een podium. Voor evangelisten. Voor mensen die wél de juiste woorden vinden. Maar wat als dat het grootste misverstand is dat de kerk al jaren gevangen houdt?
In deze preek duiken we in Mattheüs 28 en ontdekken we waarom Pasen geen eindpunt was, maar een startschot. We kijken naar het verhaal van de Barmhartige Samaritaan en zien hoe hij niet naar een ander land reisde — hij boog alleen maar voorover op de weg waar hij al was.
Jij bent die weg al op. De vraag is: zie je wie er op jouw pad ligt?

Je hoort in deze preek:
— Waarom de Grote Opdracht verlamd aanvoelt en hoe je die blokkade doorbreekt
— Hoe gewone gelovigen eeuwige impact maken zonder podium of titel
— De B.R.E.N.G.-methode: vijf concrete stappen waarmee iedereen het evangelie kan delen in het dagelijkse leven
— Wat Petrus zei bij de tempelpoort dat alles verandert over hoe jij naar je eigen leven kijkt
— Hoe één keuze van iemand uit de vroege 1900s via generaties doorliep tot in mijn eigen leven

Dit is geen oproep om harder je best te doen. Dit is een uitnodiging om te ontdekken hoe groot jouw redding is — want hoe meer je dat beseft, hoe meer je hart gaat kloppen voor de mensen om je heen.

Je hoeft geen evangelist te zijn. De vraag is alleen: ben je beschikbaar?

Bekijk de preek en ontdek hoe jouw gewone leven een eeuwig verschil kan maken.

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Ik ben opgegroeid, zoals misschien velen van jullie in de kerk. Elke zondag met mijn ouders mee en mijn broer en mijn zus. De auto in. Je kent het wel, het zondagse ritueel. Zondagse kleren aan. van die schoenen die je alleen op zondag aan mocht, waar je de hele week naar uitkeek. Netjes naar de kerk. En elke zondag kreeg ik een gulden van mijn ouders om in de collectezak te doen. En ook elke zondag kreeg ik een draai om mijn oren, omdat die gulden weer de hele kerk was doorgerold en uit banken verder weer terug moest komen naar mij om hem uiteindelijk in die collectezak te doen. En als ik heel eerlijk ben, was het hoe ouder ik werd, ook elke zondag lampen tellen. Ik wist ongeveer precies, ik ben inmiddels vergeten hoeveel lampen er aan het plafond. Ik ken het gebouw nog van voor naar achter. Wacht tot de dominaire aan me zei om nog één persalm te zingen. En toen we tien werden, de zegen mee te krijgen en daarna tegen elkaar te zeggen. Hey, we kunnen de week weer door. En zo stapte we de kerk uit. God was er, ik wist dat God bestond, maar ik deed er niks mee. Want ik was drukken met mezelf, met mijn eigen imago, met mijn eigen leventje op bouwen. Maar toen was er die ene zondag. Dit keer gebeurde er iets anders. De domineren zei Ama. En of ik letterlijk wakker werd of figuurlijk, dat weet ik niet. Maar dat was het moment om weer wakker te worden en te zeggen, nou, nog één persalm, de zegen en we kunnen de week weer door. Maar die zondag stapte er in de kerk waar ik toen zat een oudere vrouw en een jonge meisje het podium op. En die oudere vrouw bad voor de jongeren en dat jongere meisje die bad voor de ouderen. En weet je, die vrouw die ik toen niet kende, wie ik later wel leerde kennen, Hanneke Heetzen, die bad op dat moment een profetisch gebed. Het was een gebed dat woord voor woord recht mijn hart in ging. Het waren als liefdevolle pijlen die mij wisten te raken midden in de zaal waar ik zat. En ik had mijn mago opgebouwd, ik dacht dat ik heel wat had opgebouwd. Maar op dat moment brak ik en zat ik daar te janken in de kerk. Ik weet nog hoe ik de kerk uitliep, zo of dat ik jeuk had en niemand kon zien dat ik vol in tranen was. Want wat ik toen nog niet wist, daar kwam ik achter toen ik thuis was, toen mijn moeder zei: Hey, God, de Heilige Geest heeft je leven aangeraakt en ze hield mij om een keus te maken. Maar achteraf hoorde ik, toen ik die vrouw leerde kennen en Hanneke leerde kennen, dat haar gebed dit was geweest. Heer, mijn kinderen dienen u op dit moment niet. Heer, wilt u mij geestelijke kinderen geven. En hoe bijzonder dat God op dat moment dat gebed verhoorde. Ze wist niet dat ik in de kerk zat, ze kenden me niet eens. Maar die zondag, door dat gebed, door die ene keuze van Hanneke, om niet bij de situatie neer te gaan zitten, niet bij de pakken neer te gaan zitten, werd mijn leven voor goed veranderd. En het bijzonder is, na jaren van elkaar niet gesproken te hebben, na jaren van dat je elkaar niet meer ziet, uit het oog verloren te hebben, heb ik haar deze week weer gesproken. Via, via heb ik haar opgezocht en we hebben met elkaar gefacetimd. Inmiddels is ze 82 jaar oud. En ik vroeg haar, en hoe bijzonder trouwens, is: Fruis, ik kom uit Nijkerk van Nijker, je raadt het niet naar Goes, waar we onze campus in Zeeland hebben. De betere kant van het land, zou ik zeggen. En ik vroeg haar: wie heeft er invloed gehad op jouw leven om Jezus te leren kennen? En zij zonder na te denken: mijn moeder. Mijn moeder heeft zo'n ontzettende impact gehad op mijn leven. Zij vroeg me constant: wat vraagt God nu van je? In elke beslissing die ik moest nemen, stelde ze de vraag: wat vraagt God nu van je? En zo leerde ik wat het was om te vertrouwen op God. Maar het verhaal gaat verder. Haar moeder die in een socialistisch gezin opgegroeid was, anti God. Haar moeder was gehandicapt aan beide benen. Ze had polio gehad in die jaren en dat was te laat ontdekt, en haar beide benen waren verlamd. Maar daar waren er twee mannen in het dorp die ook nog eens later de ooms zouden blijken van de man die ze zou gaan trouwen. Die haalde haar week na week op voor de zondagschool. Week na week haalden ze de moeder van Hanneke op om mee te gaan naar de zondagschool. En zo leerden ze de verhalen over God, zo hoorden ze over de God van de Bijbel. En hoe bijzonder is het dat ze daardoor tot geloof kwam, dat zelfs die keuze van die mannen in de vroege, in de vroege jaren van 1900, een verschil maakte en doorgaan tot in mijn leven. Hoe bijzonder dat de keuzes die daar gemaakt werden door die twee mannen, vandaag de dag nog een getuigenis zijn. De grootste zegen die je kan nalaten is een leven dat doorgaat in levens van anderen. En daarom wil ik met jullie spreken over: jouw leven heeft meer impact dan je denkt. Wij zijn bedoeld om een relatie om één te zijn met God de Vader. En daar vanuit dat leven te ontvangen, om vervolgens dat leven door te geven aan de mensen om ons heen. En zo geldt het ook voor jou, er is iemand die invloed heeft gehad op jouw leven. Misschien is het een opa of oma, en ik wil tegen alle opa's en oma's zetten: zeggen: onderschat je invloed niet. Onderschat je invloed niet die je hebt op je kleinkinderen, of ze nou gelovig worden opgevoed of niet, bid voor ze, zegen ze. Of misschien is het een jeugdleider geweest, of een kleuterjuf, of een zondagschoolleraar. Er is iemand en waarschijnlijk meerdere mensen die invloed hebben gehad op jouw leven, op jouw reis, op jouw leven met God. En zij hadden misschien iets waar jij van denkt, die had warmte, of rust of liefde. Ze hebben iets wat jij proeft in hun leven. In de jonge jaren, misschien dat je God nog niet kent, of misschien in het beginjaren van je geloof, dat je denkt, dat wil ik ook. En Peter zei het vorige week in zijn woord: echt een krachtig voortrouwens, als je hem nog niet gehoord hebt, luister hem na. Over onze beslissingen hebben effect soms tot generaties na ons. En hij liet het zien aan de hand van Joshua, die een verbond sloot zonder dat zinnetje, en zij vroegen de Heren niet, zonder de Heren te vragen. En het was een verbond waar alles goed leek met de Gibionieten. Maar uiteindelijk was het een valstrik. En honderden jaren later brak Sal dat verbond, die hij niet gesloten had, maar hij zat wel met de gebakke peren, zullen we zeggen. En vervolgens niet hij, maar David. Want er kwam hongersnood over het land. En daar was de trouw van één vrouw, Rispa. Die uiteindelijk ervoor zorgde dat het hele volk bevrijd werd van de hongersnood. Zo zie je dat keuzes generaties doorwerken. En onze keuzes, onze levens, hebben invloed op de mensen om ons heen. Zo zijn we gemaakt, zo heeft God het bedoeld. Hij stuurt niet in één keer een bosje Engelen als wij het verprutsen om vervolgens het werk over te nemen. Nee, zijn werk op deze aarde is door mensen heen. En dat is precies de kracht van Jezus-opstanding uit de dood. Pasen stopt niet bij het vieren dat het graf open is. Pasen gaat door in elk nieuw leven dat elk persoon dat Jezus opnieuw aanneemt. Wij leven na Pasen en in onze kalender leven we tussen Pasen en hemelvaat in, en we weten dat het allemaal gebeurd is. Dat is geen verrassing meer. Maar de opstanding die eindigt niet bij het open graf, maar die gaat door bij ons. Stel je nou eens voor dat verhaal waar Jezus dood is geweest. En dat hij na drie dagen in één keer weer verschijnt. Hij leeft. En hij staat voor zijn discipelen. En het is de bizarre woorden. En Matthäus schrijft het eigenlijk heel eerlijk op. Hij zegt: en sommigen twijfelden. Ik bedoel, dat is toch logisch? Ik weet niet of je het wel eens hebt meegemaakt. Ik heb het wel eens gehad dat er iemand overleden was. En dat je iemand in de verten zag en dat die persoon gewoon echt op die persoon leek. En je dacht: zal het hem zijn? En je weet van binnen nee, natuurlijk is dat het niet. Maar toch word je getriggerd. En zo zullen de discipelen ook getwijfeld hebben. Worden we hier gewoon in de maling genomen? Is dit onze eigen wishful thinking, dat we hier in Jezus zien. Maar dan spreekt Jezus de allerlaatste woorden voordat hij opvaart naar de hemel. En ik weet niet bij jou is, maar de laatste woorden zijn enorm krachtig. Die hebben enorm veel gewicht. En laten we die laatste woorden lezen in Matthäus 28. En Jezus kwam naar hem toe. En hij sprak met hen en zei: Mij is gegeven alle macht in de hemel en op aarde. Dit is niet een soort leuk introductiezinnetje die Jezus gebruikt om even zichzelf weer te introduceren. Maar dit is zo significant wat Jezus hier zegt. Want als je teruggaat naar het begin, daar gaf God, de Vader, de autoriteit aan de mensheid, aan Adem en Eva. En Adam en Eva gaven die autoriteit weg aan de duivel. Daarom wordt hij de vorst van deze wereld genoemd. Maar uiteindelijk sterft Jezus als mens om die volledige autoriteit weer terug te nemen. En daarom zegt hij hier: mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde. En opnieuw geeft hij de heerschappij weer terug aan ons, aan zijn discipelen. En dan zegt hij in vers 19: Ga dan heen. Onderwijs al de volken en doop het in de naam van de Vader, de Zon en de Heilige Geest. Hlerend alles wat ik u geboden heb, in achter nemen. En zie, ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding van de wereld. Amen. Let op de volgorde. Jezus zegt eerst: mij is gegeven alle macht. En dan zegt hij: ga dan heen. De grote opdracht, zoals dit gedeelte wordt genoemd, rust niet op onze kracht, maar het rust op zijn autoriteit. Dus ontspan mensen, we gaan hier induiken. We gaan die grote opdracht induiken, maar het rust niet op jouw geweldige kracht en effort en werken en daden. En ik ga je niet opjagen dat je de straat op moet en rustig. Maar we gaan kijken naar wat Jezus hier zegt. We gaan kijken naar hoe Jezus dit bedoeld heeft. Want ik zei al, paas was geen eindpunt, maar het is een startschot. En ik weet niet hoe het met jou is, maar als je dit leest, ga dan heen, onderwijs al de volken. Dan kan dat voelen als te groot. Het kan voelen als verlammend. Het kan voelen als je deze tekst leest: van oh ja, daar gaan we weer. We moeten mensen bereiken met het evangelie. Waar moet ik beginnen? Of het gevoel, ga dan heen dat je je spullen moet pakken en als missionaris in Afrika moet gaan wonen. O je zegt tegen jezelf: ja, ik ben echt geen evangelist. Daar ben ik niet voor gemaakt. Ik word al zenuwachtig als ik eraan denk. Nou ja, weet je, maar laat me je dit vertellen. De grote opdracht begint kleiner dan je denkt. De grote opdracht begint dichterbij dan je denkt, en het begint eenvoudiger dan je denkt. Want laten we gaan kijken naar het leven van Jezus. En Jezus zegt: Ik ben niet gekomen om giend te worden, maar ik ben gekomen om te dienen. Jezus zag de mensen om hem heen die in zijn wereld kwamen. En hij was met innerlijke ontverming bewogen. En op een gegeven moment komt er dan een wetgeleerde naam toe. Zo'n iemand die alles weet uit de boeken, die precies weet hoe alles zit. En die zegt dan tegen Jezus: Meester, wat moet ik doen? Let op het woordje doen, om het eeuwig leven te berven. En Jezus zei tegen hem: Nou ja, wat staat er dan in de wet geschreven? Wat leest u daar? En hij zei, Ja, dat weet ik. U zult de Heer, uw God, lief hebben met heel uw hart, heel je ziel, heel je kracht, heel je verstand en u naast als u zelf. Strouw is niet een kleine opdracht, dat is behoorlijk groot als je dit wilt voorbrengen. En Jezus zei dan tegen hem, U hebt juist geantwoord, doe dat en u zult leven. En je moet begrijpen dat als je bij Jezus met de wet komt, dan verhoogt Jezus de wet. En dan is de mens altijd geneigd om hem weer te verlagen. Want let op, hier in vers 29. Hij wilde zichzelf rechtvaardigen. En zei tegen Jezus, Wie is dan mij naaste? Met andere woorden, weet je, die wet, tuurlijk, daar staat hij, dat weet ik ook wel. Ik kan hem niet halen, maar ach, laten we mijn tandje lagen. Wie is dan mijn naaste? En dan vertelt Jezus het verhaal van de Samaritaan. En Jezus kieste hier bewust de Samaritaan. Want in die tijd was dat een groep mensen dat gewoon de paar jaar onder de bevolking was. Daar wilde je niks mee te maken hebben. Daar wilde je niet mee vergeleken worden, daar wilde je gewoon niks mee te maken hebben. En hij vertelt het verhaal over een man die van Jeruzalem afdaalt de weg naar Jericho. En onderweg wordt hij overvallen door roven en wordt hij beroofd en wordt hij in elkaar geslagen en worden ze kleren uitgetrokken, zegt de Bijbel. En hij ligt daar half dood. Zo beschrijft de Bijbel hem. Deze man was er zwaar aan toe. En dan staat er in vers 31 en dan lezen we het verhaal verder. Toen kwam er een priester langs diezelfde weg. En toen hij hem zag, ging hij aan de overkant voorbij. En even zo ging ook een leviet toen hij op die plek kwam en hem zag, aan de overkant voorbij. Het was niet dat ze toevallig niet zagen. Nee, de Bijbel beschrijft, ze zagen hem. Maar er was een Samaritaan die op reis was en die kwam in zijn buurt. En toen hij hem zag, was hij met innerlijke ontwerming bewogen. Het verschil tussen die Samaritaan en die priester en die, was het hart wat hier beschreven wordt. Bij de priester en defiet, die lopen weg, maar bij de Samaritaan staat dat zijn hart met innerlijke ontferming bewogen werd. Die Samaritaan reisde niet naar Afrika, die reisde niet naar een verre land. Nee, die reiste gewoon zijn weg. En hij bukt gewoon bij degene die op zijn pad komt. Dus dat is wat zijn hart opent. En begrijp me goed, maar je naaste is niet een project. Je naaste is niet een project. Je naaste is degene die op je pad komt gewoon in je alledaagse leven. Jezus, als ik naar Jezus kijk, zag hij mensen als waardevol. Hij keek met ogen van de vader, met liefdevolle ogen naar de mensen. En daarom zag die mensen in nood. En daarom zag hij mensen die je kon helpen. Het is manier waarop we naar mensen kijken, bepaalt hoe we mensen benaderen. En vervolgens laten we kijken wat die Samaritaan doet. En daar gaan we even iets dieper op induiken: in vers 34. Hij ging naar hem toe. Hij verbond zijn wonden, grote olie en wijn op. En hij tilde hem op zijn eigen rijdier, bracht hem naar een herberg en die verzorgde hem. Laten we dat verder bekijken. Als eerste staat hier, hij ging naar hem toe. Als wij mensen willen helpen, als wij mensen willen bereiken, dan zullen we dichterbij moeten komen. Want in het dichterbij komen, dat is waar we de wonden van mensen zien. Dat is waar we zien wat mensen echt nodig hebben. Niet van een afstandje oh, daar ergens aan de overkant van de weg. Maar nee, als we mensen zoeken in relatie, dan komen we dichterbij bij het hart van mensen. En dat zijn letterlijk de verhalen die je hoort als je de verhalen over bijvoorbeeld alfa hoort. Mensen komen, er is misschien nog afstand, maar gaandeweg ontstaat de relatie en kom je steeds dichterbij. Daarom is het zo krachtig dat we alfa hebben, dat we een connect hebben om uiteindelijk dat hart te opengaan vanuit de relatie en dat we wonden kunnen zien bij mensen. En wat doet deze barmatige Samaritaan dan? Die drukt nog even goed op de wonden. Nee, dat doet hij niet. Hij verbindt de wonden. Dus hij is hier niet bezig om nog eens even aan te wijzen hoe belachelijk stom het wel niet was geweest van deze man om alleen deze weg te reizen op dit tijdstip. Nee, hij verbindt de wonden. Spreuken zegt liefde bedekt een menigte aan zonden. Het is liefde dat de wereld nodig heeft. Het is liefde en geen veroordeling wat mensen nodig hebben. En dan giet hij de olie en wijn op. En wijn was in die tijd desinfecterend. En olie is verzorgend en helend. Dus was kerk, laat de wonden niet stinken. Liefde bedekte de menigte van zonde betekent niet laat maar lekker die zonde doorrotten. Nee, olie en wijn staat voor herstel. En olie en wijn zijn altijd een teken in het woord van de Heilige Geest. Dus als wij mensen in connectie brengen met God de Vader. En die relatie begint te groeien, dan kan de Heilige Geest gaan werken in levens van mensen om wonden uit het verleden, om wonden die pijn doen, om wonden die misschien nog liggen te rotten, om die te genezen. Dus we mogen mensen op een plek leiden waar Gods waarheid ze hield. En dan brengt hij deze man naar een plaats van herstel. Hij teelde hem op zijn eigen rijdier en bracht hem naar een herberg en verzorgde hem. Hij laat hem daar niet achter, zo van, je wonden zijn bedekt, beetje olie en wijn erover. Succes hè, en je gaat weer door met je eigen agenda. Nee, hij neemt die man mee. Misschien moest hij wel een compleet andere route gaan dan zijn eigen route die hij gepland had. Dus de vraag is: hoe gaan we met mensen om? Als we ze meenemen en misschien worden ze gedoopt, denken we dan, ah, mooi gedaan, ondergedompeld, nou mooi, ze zijn gered. Halleluja, prijs de Heer en we gaan weer door. Of nemen we mensen mee op een reis. Discipelen we mensen totdat ze de volheid gaan ontdekken van God. En terwijl ik hierover na zat te denken, moest ik denken aan een cirkel van discipelschap. En die komt hierachter op het scherm. Want het is een heel rondje, het is niet alleen maar Jezus aannemen en dopen. Nee, het is vervolgens dat mensen helen van hun wonden en hun verleden. Waarom? Want het is verrekte lastig om met al je pijn uit je verleden de toekomst in te wandelen. Het is goed om dat te zettelen. En dan heb ik het niet over zwelgen in al je pijn en ellende. Nee, dan heb ik het over tijd nemen in aanwezigheid van God. Mensen die je helpen om dingen uit je verleden te parkeren. Om vervolgens je Godgegeven potentie te kunnen ontdekken. Waarom? Om de cirkel rond te maken, om andere mensen te helpen, het Koninkrijk binnen te komen. De vraag is: waar is jouw plek in dit geheel? Niemand in dit huis hier en ook niet op de andere locaties. Niemand is uitgezond van deze opdracht van Jezus. Om andere mensen te bereiken. En we gaan zo nog concreter maken hoe je dat kan doen. Maar dit is wat Gods hart is voor mensen: dat we een reis maken, dat we tot onze volle potentie komen, zodat we uiteindelijk andere mensen bereiken met het evangelie. En dan als laatste was deze man, deze Samaritaan, geul en genereus met zijn leven. Hij komt er bij die herberg. En hij zegt: hier heb je een paar penningen en ik kom terug. En alles wat je nodig hebt aan extra, zal ik je ook nog betalen. Dus wij hebben genoeg ontvangen om uit te kunnen delen aan de mensen om ons heen. En dan stelt Jezus de vraag aan: van wie van deze drie denkt u dat ernaast is geweest? Van Hem die in de handen van de rovers gevallen was. En Hij zei: deze wetgeleden zei degene die een barmhartigheid bewezen heeft. Hij kan de naam van die Samaritaan niet eens over zijn lippen krijgen. Degene die een barmhartigheid bewezen heeft. En dan zeg Jezus: Prima, je hebt goed geantwoord. Ga heen en doet u even zo. Let op, dit gaat over doen om het Koninkrijk te beerven. Dus vanuit de wet. Maar het is belangrijk om te beseffen, voor ons is er nog steeds een werk over. Niet vanuit de wet, niet vanuit redding, maar vanuit genade. Lees maar eens mee in Efei 2 vers 8. U genade bent u zalig geworden door het geloof en dat niet uit u, het is een gave van God. Niet uit werken, let op, je bent niet gered uit werken. Geen enkele mogelijkheid, je kunt er niks aan doen, je kunt alleen aannemen, omdat niemand zou roemen. Maar dan, als we gered zijn, want wij zijn zijn meesterwerk, staat hier, zijn maaksel: geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen die God van tevoren bereid heeft. Op dat wij erin zouden wandelen. Dus wij werken uit genade. Wij zijn niet gered door goede werken, maar we zijn gered voor goede werken. Dat is waar we voor gered zijn. En nu zie ik dat ik op moet schieten, maar mijn tijd gaat hard, dus ik sla wat dingen over. Maar het is belangrijk om te beseffen dat de opdracht die Jezus ons hier geeft, de grote opdracht zoals ze hem noemen, dat het voortkomt uit het hart van God de Vader. Het komt niet uit de een of andere. Kom op, jongens, we gaan ervoor en we gaan allerlei mensen bereiken en een soort motivatiepreek van Jezus. Maar het komt voort uit het hart van de Vader. Want hij zegt in Lukas 19: Want de zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren is. Dat zie je constant in het hart van Jezus terug. Hij vertelt het verhaal over 99 schapen die hij verlaat. Om vervolgens die ene te zoeken. En ook dan zegt hij. Ik ben niet gekomen voor de 99 rechtvaardigen, ik ben gekomen voor degenen die verloren zijn. En waarom klopt dat hart van God zo hard voor mensen die hem nog niet kennen? Omdat dit zegt de Bijbel in Colosensse 1, hij heeft ons getrokken uit de macht van de duisternis en overgezet in het Koninkrijk van de zoon van zijn liefde. God beseft als geen ander dat mensen vastzitten in het Rijk der duisternis. En dat doordat ze hem aannemen, doordat ze hun geloof plaatsen in Jezus, doordat ze gedoopt worden, dat ze overgezet worden in het Rijk van zijn liefde, van de zoon van zijn liefde. Dus het is Gods hart dat klopt hierover. Het is Gods hart dat roept van ik wil je zenden om andere mensen te bereiken. En zoals vorige week Peter sprak, over beslissingen die doorgaan. Generaties hierna is het zo gaaf als jij een leven leeft wat wat impact heeft op de mensen na je. Jouw keuze om te bukken, net als die samaritaan, bij iemand die op je pad komt, die het nodig heeft, jouw keuze om die persoon op te zoeken die al tijden op je hart ligt. Jouw keuze om je verhaal te delen, jouw keuze om voor iemand te bidden. Die keuzes doen het toe. Die maken verschil in levens van mensen. Hoe kun je dit nou concreet doen? Hoe kun je nou wandelen in deze opdracht van Jezus? Hoe kun je dit nou klein maken? Jaren geleden kwam Peter met het concept breng. En sommigen van jullie zullen het concept kennen, die al jaren komen en voor anderen is het totaal nieuw. Maar ik dacht, laten we hem er gewoon weer eens bijpakken, want het is zo'n krachtige tool om mensen stap voor stap te bereiken met het evangelie. En al die letters die staan ergens voor. De B staat voor bidden. Bid voor iemand. Dus niet vaag voor de ongelovigen, voor de wereld. Nee, bid voor één iemand. Dit kan iedereen doen. Iedereen kan bidden voor één iemand. Pl hem op je dashboard, plak hem op je spiegel, plak hem op je, weet ik veel waar. Zet hem in je hoesje van je telefoon. En elke keer leg je je handen erop en bid je voor die vriend. Bid je voor die persoon dichtbij die Jezus nog niet kent. Bid je voor die familielid. En je leg je handen erop. Of je spreekt die naam uit en je bid voor een open hart. Je bid voor dat andere mensen op een pad zullen komen die je goed getuigenis zullen geven door een leven van Jezus. En tegelijkertijd bid je voor jezelf dat je openingen zult hebben om uiteindelijk de evangelie te delen. Want bidden verandert de atmosfeer om iemand heen. Bidden verandert de geestelijke atmosfeer en opent harte. De R staat voor relatiebouwen. De Samaritaan was gewoon op weg. Misschien wel zijn dagelijkse routine. Jouw missieveld is je dagelijkse route. Je collega die je misschien al weken opvalt en denkt: gaat het wel goed met hem, rijk eens uit naar die collega. Dat je je buurman die je elke ochtend misschien groet, maar nooit echt spreekt. Ik moet denken aan de foto van Peter en Jozee, dat is mijn overbuurman, die tot jaren geleden nooit echt sprak, totdat we een bijzondere ontmoeting hadden en over het geloof sprake. Misschien de persoon hier heel dichtbij in de kerk die je alleen ziet staan, zometeen in de foyer, onderschat niet de kracht van relatiebouwen. En het is niet een gesprek forceren over God. Dat is niet denken van: oh, hoe krijg ik het evangelie precies zo er doorheen dat ik mijn ding gedaan heb. Het betekent oprechte interesse in mensen. Het betekent dat je naar ze luistert, dat je tijd voor ze neemt, dat je even alles wegleeft. Even je telefoon wegleggen. Misschien wel de beste tip die je vandaag kan krijgen om echt iemand te zien. Om iemand te horen waar hij doorheen gaat. En uiteindelijk iemand te kunnen bemoedigen. En dan is er één van eigen verhaal delen. Gewoon je eigen verhaal. Geen theologisch verhaal, geen preek. Gewoon, wat heeft God in je leven gedaan? En dat is heel simpel om dat te delen in drie zinnen: Hoe was mijn leven voordat ik God ontmoete? Hoe ontmoet ik God en wat is er gebeurd? En wat is er sindsdien veranderd? Niemand kan aan jouw eigen verhaal komen. Je kunt discussies houden over allerlei theologische kwesties. Maar je kunt niet een discussie houden over iemands getuigenis. Jouw verhaal is een krachtig wapen die je in handen hebt. En dan de N staat voor nodig uit. De Samaritaan bracht hem ergens naartoe. Een plek om aan te sterken, een plek van veiligheid. Jij kan de brug zijn van iemand. Vo iemand om hier naar binnen te lopen. Jij kan de brug zijn om iemand mee te nemen naar alfa. En stel je eens voor dat jij degene bent die iemand meeneemt. En dat daardoor diegene tot geloof komt. En begrijp me goed, hè? Begrijp me goed dat we misschien wel het lastig vinden om het evangelie te delen, want we denken, wat als? Wat als diegene me alfa is, wat als ik voor paal sta, wat als. We zijn nooit in ons eentje dat we iemand tot Jezus leiden. Vaak is het een journey die iemand loopt van ver weg van God. Naar een christen die die ontmoet en denkt, zijn die christenen ook normale mensen? Dat is de eerste win. Om vervolgens misschien iemand anders te ontmoeten. En te denken, heb je nog zo'n één? Wat een liefdevolle mensen. Om vervolgens iemand te ontmoeten die zijn eigen verhaal deelt. Om vervolgens misschien door iemand uitgenodigd te worden naar Alfa. En ik doe het even in een stroomversnelling, daar kan soms jaren tussen zitten. Maar we zijn met elkaar om mensen thuis te brengen bij de Vader. Mensen zitten te wachten op jouw uitnodiging. Mensen zouden hier best wel eens binnen willen lopen, maar denken, hoe dan? Ik ben toch niet gekke henkie om zondagochtend in mijn eentje naar binnen te lopen. En een G is dan van gasvrij onthaal. Wij, met z'n allen, als iemand meekomt, er is niks zo geweldig als je een gast mee hebt en je gaat even naar het toilet of je haalt even een bakje koffie en er staat al iemand anders mee te praten. Gewoon je hand uitstrekken. Hoi, ik ben die en die. Waar kom je vandaan? Het is de eerste zin die je kan zeggen, die kan iedereen zeggen. Toch? Ik bedoel, dat kan je zeggen, toch? Ik zie nog een paar twijfelen, maar dit kan je echt. Gewoon je hand uitstrekken, doe het maar eens naar je buurman. Laten we het even concreet maken, ook op de locaties. Ik kijk naar jullie. Zo makkelijk is het. En nu voor mij de kunst om jullie weer stil te krijgen. Ik maak het bewin omdat we het vaak te groot maken in ons hoofd, in ons hart en daardoor doen we helemaal niks. We denken, wie ben ik nou? We zijn met de Bijbelschool Basics heb ik iedereen uitgedaagd om mensen aan te spreken voor je die je nog niet kent. Uiteindelijk gaan ze natuurlijk mij controleren of ik het al had gedaan heel goed. Ik liep hier naar beneden van de koffiebar af en liep een jongen naast me. Hij zit ergens achterin. Ik zag jullie binnenlopen uit Elspet en her stelt en vorm de broeden. En ik gaf hem een hand en we hadden even zo een gesprekje. Alleen dat. Maar ze zijn hier voor het eerst binnengelopen. Jouw hand, jouw gasvrijheid, kan een opening voor mensen zijn die misschien Jezus nog niet kennen. Die hier zitten en denken: iedereen kent elkaar. Dit feestje hoor ik hier wel bij. Hoe simpel kan het zijn dat jouw leven een impact kan hebben op de mensen om je heen. Morgen als je op je werk komt, in plaats van achter je laptop te duiken, in plaats van achter je telefoon, pak een bak koffie en vraag de Heilige Geest: Heer, wilt u mij leiden? Wilt u mij leiden? Want God vraagt niet van je om een evangelist te zijn in de zin zoals wij ervan gemaakt hebben. De vraag is niet: ben ik een evangelist? De vraag is: ben ik beschikbaar? Ben ik beschikbaar? Laat dat je gebed zijn dat je zegt, Heer, ik wil u dienen. Ik wil die brief van Christus zijn zoals Paulus zegt, gelezen door de mensen in jouw wereld. Sommige mensen zullen nooit de Bijbel lezen nadat ze jouw leven lezen. Sommige mensen zullen nooit de Bijbel lezen nadat ze jouw leven lezen. Jij bent een brief van Christus, zich Paulus. Hoe gaaf zou het zijn als jouw leven doorgaat tot in de eeuwigheid? Wat als jouw gewone gehoorzaamheid iemands eeuwigheid raakt? Wat is jouw verhaal iemand waar Jezus brengt? Wat is jouw uitnodiging voor alfa iemands redding blijkt te zijn? Wat als jij het antwoord bent op iemands gebed. En je hoeft geen podium te hebben, je hoeft geen influenza te zijn. De vraag is: wat ik net zei: ben je beschikbaar? Laten we een moment gaan staan. En aan iedereen die Jezus kent, wil ik vragen. Om concreet één iemand op te schrijven, zo meteen in je telefoon of op een papiertje thuis of waar dan ook één naam op te schrijven. Hoe groot zou de verandering zijn als wij allemaal op alle locaties voor één iemand gaan bidden. Voor één iemand gaan bidden voor openingen, voor een hart dat verandert. Dan zullen we verandering zien, dan zullen we levensomgedraaid zien worden. Misschien zit je hier en ken je Jezus nog niet persoonlijk. Dit verhaal van de Baamhartige Samaritaan gaat ten diepste niet eens over dienen. Gaat ten diepste niet eens over goede werken doen. Maar weet je wie die baomhartige Samaritaan echt is? Onze Jezus Christus. Jezus Christus is de ultieme baomhartige Samaritaan. Hij kwam naar onze wereld. Die er ellendig aan toe was. En misschien zit jij hier wel en voel je jas die man. Dat je half dood langs de weg ligt en denkt, hoe moet het nog verder? Maar Jezus is daar, die baomhartige Samaritaan. En als je hem toestaat om dichterbij te komen, dan begint hij je wonden te helen. Dan begint hij je wonden te verzorgen. En dan kan je dit zeggen: bij Jezus is er leven in overvloed. Dus het is niet een beetje. Hij zal je hele leven omdraaien. Hij zal je hele leven zegenen. Dus ik wil één moment nemen op alle locaties, om voor het eerst die keuze te maken als jij hier bent. Om te zeggen, ja, Heer, ik wil u volgen. Ik vraag niet of je al jaar in de kerk zit. Ik vraag niet of je gelovig bent opgevoed. Ik vraag of je een persoonlijke keuze voor Jezus hebt gemaakt. Of er één moment in je leven is geweest dat je daar zat, net als ik in de kerk. En dacht: ja, verrek, ik weet dat er een God is. Ik ben misschien zo opgevoed. Ik weet dat hij er moet zijn, maar ik doe er helemaal niks mee. Dan is dit vandaag je dag om te zeggen: Heer, hier ben ik. En ik wil vragen of iedereen zijn ogen sluit op alle locaties. Als jij dat bent, steek dan op dit moment je hand omhoog. Ook op de locaties voor jezelf. Om te zeggen: ja, vader, hier ben ik. Hier ben ik. Ik geef mijn leven over. Ik ga je niet naar voren halen. Wees niet bang. Dit is tussen jou en God. Vader hier ben ik. Dankjewel, ik zie je hand. Misschien zijn er meer. Zeg het, vandaag is mijn dag. Ik kan je dit zeggen. Ik dacht. Ik kies later wel. Ik kies later wel, want dan kan ik eerst mijn leven leven. Met andere woorden, ik kan eerst plezier maken, genieten. Maar je werkt hier steeds verder de Nest in. Het echte leven begint als je God leert kennen. Ook op de andere locaties als jij dat bent, steek je hand op. Vader, dank u wel voor al deze mensen die die keus hebben gemaakt. En laten we met elkaar het gebed bidden. Hartop, Vader, vandaag geef ik mijn leven over aan u. Ik ervaart het offer van Jezus voor mij. Ik nodig u uit in mijn leven. Dank u wel dat ik vergeven ben van al mijn zonden. Dank u dat u mijn leven nieuw maakt. Dank u dat ik nu eeuwig leven heb. In Jezus naam. Amen.