Wat zit er in jou, dat eruit moet? - Peter van Dijk

In deze preek van Peter van Dijk ontdek je dat het probleem vaak niet is dat God niet spreekt, maar dat wij te vol zitten om Hem te kunnen horen. Aan de hand van de gelijkenis van de zaaier laat Jezus zien hoe de conditie van je hart bepaalt of geloof groeit, verstikt raakt of vrucht draagt.

Deze boodschap confronteert én bevrijdt: welke zorgen, afleidingen of patronen blokkeren jouw relatie met God? Wat zit er in jou dat eruit moet? Je leert hoe gehoorzaamheid, overgave en een zuiver hart leiden tot echte vrijheid, kracht en een vruchtbaar leven.

Het is een uitnodiging tot transformatie. Niet door harder je best te doen, maar door ruimte te maken voor Jezus in elk gebied van je leven.

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Ik ga het vanmorgen met jullie hebben over wat zit er in jou zij uit moet. En ik wil beginnen met een tekst waar ik veel over na heb gedacht de afgelopen maanden. Voor mijzelf persoonlijk, voor onze campers in Amsterdam. Voor onze leiders. En ook voor de komende generaties die aan ons zijn toevertrouwd. En dat is 2 Timothius, komt ook op het scherm. 2 Timothius 4, vers 7. Waar Paulus het volgende zegt: Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb de loop tot een einde gebracht en ik heb het geloof behouden. Weet je, dit is geen inspiratiequot. Geen motivatiespeech. Dit is de getuigenis van Paulus die door de seizoenen heen, door de moeilijkheden, trouw is geweest aan wat God hem heeft toevertrouwd. De bediening zijn geloof in Jezus. En ook de mensen en de kerken die aan Hem zijn toevertrouwd. Maar hij schrijft dit niet in een paleis, hij schrijft dit in een gevangenis, in een cel. Hij is alleen verlaten. En hij weet mijn einde hier op aarde is gekomen. En toch schrijft hij dit. Veel mensen beginnen met vuur. Maar de meest eindigen in compromis. Dus de vraag voor vandaag is niet: begin je goed? De vraag is: eindig je sterk. En dat wordt niet bepaald door hoeveel je doet, door hoeveel je weet, of hoe vaak je de zondagochtenddienst hebt bezocht of conferenties. Nee, het wordt beslist door één ding: want je kunt alles horen en Hem missen. Ik wil met jullie de Bijbel induiken. En als je wat langer in de kerk komt, dan is dit een bekend verhaal. Maar het geweldige is dat Gods woord levend is en actief is en je kan niet voor een duizendste keer gehoord hebben, maar God kan een fris woord voor je hebben en ik geloof dat vanmorgen. Maar laten we voordat we gaan duiken in de Bijbel, je mag het zo zelf ook opzoeken in Markers 4. Nou we eens kort met elkaar bidden. Heilige Geest, ik dank u voor uw woord. Ik dank u voor uw aanwezigheid op alle locaties. Ik dank u voor uw aanwezigheid in onze harten. En ik dank u voor vanmorgen dat u niet meer ruimte krijgt in onze harten, maar dat we u alle ruimte gaan geven. Niet alleen deze ochtend, maar voor de rest van ons leven. En dat wij als doorbrekers op alle locaties niet uw alleen meer ruimte gaan geven, maar dat we u alle ruimte gaan geven. Niet alleen deze ochtend, maar voor de rest van onze levens. Totdat Jezus terugkomt. O voor de volgende generaties die op onze schouders mogen doorbouwen. Ik dank u dat levens worden vernieuwd. Ik dank u dat mensen worden toegevoegd aan het huis. Ik dank u dat Godgegeven dromen die doodgebloed zijn of die uit de grond gehaald zijn, dat ze weer opnieuw tot leven worden geblazen door uw Heilige Geest. In Jezus naam. Amen. Laten we het woord induiken. Markers 4. Ik heb een aardig stuk, dus dit helpt om mee te lezen in je eigen Bijbel. En dat zorgt ervoor dat je er goed bij blijft. Robin noemde het al: het is een uitdaging om met een grote groep lange stukken Bijbel te lezen. Maar tegelijkertijd er zit ook enorm veel kracht in. Ik denk, laten we eens doorbrekens die geestelijke spier wat extra trainen vandaag. Markers 4, vers 3 tot en met 20. Luister, zie, een zaaier ging erop uit om te zaaien. Woorden van Jezus. En het gebeurde bij het zaaien dat het ene deel van het zaad langs de weg viel en de vogels in de lucht kwamen en aten het op. Een ander deel viel op steenachtige grond waar het niet veel aarde had. En het kwam meteen op, maar doordat het geen diepte van aarde had, maar toen de zon opgegaan was, verschroeide het. En doordat het geen wortel had, verdorde het. En een ander deel viel in de dorens en de dorens kwamen op en verstikte het. Het gaf geen vrucht. En nog een ander deel viel in goede aarde en gaf vrucht. Het kwam op en het groeide. Het ene droeg dertig, het andere zestig en het andere honderdvoudig. Hij zei tegen hen: Wie oren heeft om te horen, laat hij horen. En toen hij alleen was, vroegen zij hem die om hem heen waren met de twaalf hem naar de gelijkenis. En hij zei tegen hen: Het is u gegeven het geheimenis van het Koninkrijk van God te kennen. Maar tot degene die buiten zijn, komt alles door gelijkenissen, omdat zij ziende zien en niet doorzien. En horende horen en niet begrijpen, omdat zij zich niet op enig moment bekeren en de zonden hun vergeven worden. Hij zei tegen hen, begrijpt u deze gelijkenis niet. Hoe zult u dan alle gelijkenissen verstaan? De zaaier is Hij die het woord zaait. En dit zijn zij bij wie langs de weg gezaaid is. In wie het woord gezaaid wordt en als zij het gehoord hebben, dan komt de Satan meteen en hij neemt het woord weg dat in hun hart gezaaid was. Even zo zijn dit degenen in wie op de steenachtige grond gezaaid wordt, die als zij het woord gehoord hebben, het meteen met vreugde ontvangen en geen wortel in zichzelf hebben. Maar zij zijn mensen van het ogenblik. Als er later verdrukking of vervolging komt om willen van het woord struikelen zij meteen. En dit zijn zij bij wie in de dorens gezaaid wordt. Ze horen het woord. Maar de zorgen van deze wereld, de verleiding van de rijkdom en de begeerten na al het anderen komen erbij. En ze verstikken het woord. Het wordt onvruchtbaar. En dit zijn zij bij wie een goede aarde gezaaid wordt. Ze horen het woord, ze nemen het aan en ze dragen vrucht. De een 30, de ander 60 en de ander honderdvoudig. Jezus zegt in Markers 4 vers 9: wie oren heeft om te horen, laat hij horen. En hij zegt dat tegen mensen met oren. Het probleem is niet dat je hoort. Het probleem is het land niet meer. We zitten vol met nieuws, scrollen, meningen van die, en dan weer de mening van die meldingen. Je hoofd is niet langer een tempel. Het is een inbox geworden zonder enige vorm van een spamfilter. Ondertussen is jouw conclusie geworden. God spreekt niet meer, of niet meer zo duidelijk als toen dat eerste uur toen ik net gedoopt was, of toen ik net gedoopt was in de Heilige Geest, toen die leider mij de handen oplegde. Jij zit te vol om van Hem te kunnen horen. Of je hoort het half. Je gaat naar huis en alles blijft hetzelfde. Ik weet niet of iemand van jullie wel eens je oren heeft laten uitspuiten. Ik heb het meerdere malen laten doen en de eerste keer was toen was ik een jaar of 16. En ik wist niet eens dat dat überhaupt kon. Laat staan dat het soms nodig was. Ik zat in een puntband met mijn beste vrienden. En ik dacht, het is een goed idee voor mijn oren om oordolpen te laten opmeten. Op maat te laten maken, zodat ik één goede kwalitatieve geluidsfilter heb, zodat ik alles goed blijf horen. Maar dat mijn vrouw later niet constant zegt. Volgens mij hoor jij de helft niet van wat er allemaal gezegd wordt. Dat klopt. Toen ik mij mijn oren liet opmeten, toen zei die persoon die zegt: ik kan het niet, want er zit een verstopping. En ik was daar niet van bewust, je moet naar de huisarts. En toen kwam ik bij de huisarts en die zei: ik kan hier niks mee. Je heb olie nodig. Niet één keer. Consistent. ochtend, avond, dag in, dag uit. Voor een week druppelen met olie. En daarna moest ik terugkomen. En na veel gespuiteld, kwam er iets heel smerigs uit. Waarvan je dacht: hoe past dat überhaupt? Hier zo in dat kleine gehoorgangetje? Weet je, dat komt er niet in een moment. Dat komt heel geleidelijk. Deze gelijkenis vertelt Jezus vertelt Jezus en komt terug in de drie van de vier evangeliën. En in Matthäus beschrijft Matthäus het in de Engelse vertaling als volgt: Het wordt laagje voor laagje als kaarsvet. Of iets minder smakelijk, als oorsmeer, wordt een hart ongevoelig gemaakt. Word een gehoor, wordt ongevoelig gemaakt voor de kleine subtiliteit. Donderslagen horen we wel, maar die fluistering van de Heilige Geest mist. En ik ben me nog heel bewust van de fietstocht naar huis. Ik dacht opeens, zo, ik wist niet dat er zoveel vogels aan het fluiten waren in die bomen. En wat ritselen die blaadjes in de bomen subtiel door het zachte briesje van de goudse wegen. Ik gewoon in Gouda toen de tijd. Maar ook toen ik thuis kwam, mijn routines waren eigenlijk altijd als ik thuis kwam direct muziek op. En ik hoorde nieuwe dingen in cd's die ik al helemaal kapot had gedraaid. Waar de krassen erin zaten, maar ik hoorde bepaalde subtiliteit van instrumenten of kleine riedeltjes van gitaren die me niet eerder waren opgevallen. Het geluid was hetzelfde. Maar ik hoorde het heel anders en veel scherper. Het probleem zat niet in het geluid. Het probleem zat in mij. Wat zit er in jou dat eruit? We lezen dit verhaal misschien alsof het over vier verschillende mensen gaat. Oh ja, die harde straat. Ik heb een buurman. Dat is inderdaad zo'n harde straat. De vogels nemen het direct weg. Maar dat is het niet. Het zijn toestanden van jouw hart en soms op dezelfde dag. Marcus zegt in vers 19: De zorgen van deze wereld, de verleiding van de rijkdom en de begeerten naar andere dingen. Ze verstikken het woord. Het woord verstikken, wat Marcus hier gebruikt. In het Grieks mag je weer vergeten, maar het is sumt nigo. En dat betekent letterlijk de lucht eruit persen. Niet weghalen, maar langzaam dooddrukken. Het leven eruit. Dat is wat zorgen. Niet eens zonde gaat het hierover. Het gaat hier over een van de dingen: zorgen. Wat zorgen kan doen met de kracht van het woord van God. Het is niet opeens. Het is beetje bij beetje. Wat zit er in jou? Niet algemeen, maar heel concreet is het trots. Controle, misschien verborgen zonde. Onvergevingsgezindheid, afleiding. Geld dat je vertrouwen bepaalt of een gebrek aan geld, wat een gebrek aan vertrouwen geeft, angst om los te laten, of juist angst om een nieuwe droom aan te pakken. De angst voor de prijs die misschien aan die droom verbonden zit. Wat jij niet verwijdert, dat krijgt uiteindelijk het recht om jou te leiden. Het zaad verandert niet, de zaaier verandert niet. Het is de grond die verandert. En toch zegt Jezus: 30voudig, 60voudig, 100voudig. Dat is wat er gebeurt als het land en als het de ruimte krijgt om te groeien, weet je, waar begint het? 2 Timothius 3, vers 4 en 5 zegt Paulus het volgende. Het gaat hier niet over ongelovigen, het gaat hier over gelovigen. Meer liefhebbers van zingenot dan liefhebbers van God. Ze hebben een schijn van Godsvrucht, maar hebben de kracht van verlovend. Dat je een verblinding begint niet groot, het begint klein. Je kan een routine blijven behouden van binnen bijbelezen zondag naar de kerk en toch leven zonder enige vorm van overgave. Denk aan een afzuigkap die blijft aanstaan na het koken. Je hebt niet door van wat voor een ruis er gaande is in de ruimte, wat het veroorzaakt, tot je hem uitzet. Wat een rust. Wat je laat zitten gaat je vormen. En wat je tolereert, gaat je beheersen. Het is niet neutraal. God is liefde, maar God is ook rechtvaardig. Hij kan ongerechtigheid niet laten bestaan. Niet omdat hij hard is, maar omdat God heilig is. Zonde is leven los van God. En wat zit er in jou dat eruit. De werking van God in ieder van ons: de werking van God door het volbrachte werk van Jezus, door de boodschap van het evangelie: is geen straf, het is geen beloning, het is dé oplossing. Romeinen 3 vers 23 ook weer Paulus een legend, zegt hier het volgende: want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God. En worden on niet gerechtvaardigd door zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus. Het is niet sommigen, nee, allen hebben gezondigd. Jij, ik wij missen allemaal de heiligheid en de glorie van God. En tegelijkertijd is de gift voor ons allemaal, dankzij Jezus, dat we voor niets waar wij voor hebben hoeven te betalen, maar waarvoor Hij alles heeft betaald: zijn gerechtigheid. Als we het geloven en het aanvaarden. Het is om niet zonder prestatie, zonder voorwaarden, maar het is niet automatisch. Het wordt ontvangen door geloof. God is rechtvaardig. Het is schuld die niet verdwijnt, hij heeft twee opties: of het wordt geoordeeld, of het wordt gedragen. En Christus is degene die het droeg. Niet als voorbeeld, maar als plaatsvervanger. Het is jouw schuld volledig betaald, volledig definitief. Maar dat is niet waar het bleef. Hij stond op. Het is de opstanding. En dat is een punt. Christus stond op zodat er een nieuw soort leven beschikbaar is. Niet straks na de dood, in de hemel, bij de engelen. Neem nu in dit leven. Eeuwig leven met Jezus begint nu. In Galaten 2, vers 20 zegt Paulus: Ik ben met Christus gekruisigd. En niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij. En voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zon van God die mij heeft lief gehad en zichzelf voor mij heeft overgegeven. Het is niet een mooie poëtische beschrijving, mooi liedje. Zo, kna bedacht. Nee, het is beschrijving van een nieuwe en van een hogere realiteit. Een hogere werkelijkheid in Christus. Je probeert niet gered te worden, je bent gerechtvaardigd als je het gelooft, als je het aanneemt en dat verandert alles. Je leeft niet meer voor God om iets te verdienen, je leeft vanuit God omdat je alles al ontvangen hebt. Gehoorzaamheid is niet een prijs die je betaalt voor genade. Gehoorzaamheid is een vrucht van wie je geworden bent, dankzij Jezus. Dat je een kind gehoorzaamt zijn vader niet om een kind te worden, het gehoorzaamt omdat het al een kind is. Je bent geen slaaf die werkt voor een positie aan de tafel bij God, ooit op een dag, als het goed genoeg is. Je bent een zoon, je bent een dochter van de Allerhoogste die al thuis is. En Christus in jou is de bron. Het is de geest in jou die de kracht geeft om in overwinning te leven, op zonde, maar ook in de Godgegeven dromen te leven die God in jou heeft geplaatst. Het is het woord die de richting geeft. Maar de uitwerking komt alleen vanuit onze gehoorzaamheid. Zonder gehoorzaamheid geen vrucht. Niet omdat God weg is, omdat jij niet meebeweegt. Nu is de grote vraag die ik me gesteld had is: oké, er staat 30, 60 en 100voudig. Maar is het ook mogelijk dat je nog meer dan 100voudig terug kan dragen? En bedoel, hey, we zijn doorbrekers, we zijn niet de lauwe doorzakers. Hoe kan je, zeg maar, na die 100 nog exponentieel, niet door harder werken, door, we zitten een jaar van overgave. Hoe kunnen we komen op dat punt dat we vanuit die honderdvoudige vrucht naar nog meer vrucht komen? Ik laat het je zien. In Genesis 26, vers 12 staat het volgende: Toen zaaide Isaac en oogsten 100voudig. Isaac zaide en in datzelfde jaar, dus dat gaat jaar vier seizoenen, dus in waarschijnlijk drie seizoenen kon hij zaaien en oogste honderdvoudig. Dit waren niet de perfecte omstandigheden van oh ja, de maan stond precies goed. Hij haal de beste zaad had hij gekocht bij de koopman. Nee, het was een hongersnood. En hij was aan het overwegen om het beloofde land te verlaten en naar Egypte te gaan. Wat symbool staat voor, niet Gods wegen verlaten om het te doen op de wegen van de wereld. En waarvan God sprak, en zeg ze: nee, nee. Ik wil niet dat je de wegen van de wereld volgt. Ik wil dat je blijft op de plek waar ik je heb geplaatst. En dat je doet wat ik van je vraag en dat je mij vertrouwt. Niet zondagochtend zaten in de grond, maar maandagochtend weer eruit en alsnog naar Egypte. Zaaien. Het hele zaai seizoen in de grond laten. Watergeven, met rust laten, blijven vertrouwen. Totdat het seizoen van oogst is. Twee, drie maanden later en honderdvoudig vrucht halen. Dat is één jaar. We hebben net een geweldig paasweekend gehad. We hebben veertig dagen gehad. We hebben veel getuigenissen. En mijn getuigenis is voor mij persoonlijk ook: dat heeft iets veranderd. En ik geloof dat wij als doorbrekers iets nieuws hebben ontvangen van God. Maar de vraag is: is dat over drie maanden nog steeds zo? Of is het verstikt datgeen wat God heeft gegeven, en dit gaat over een jaar. Maar wat als we net als Paulus kunnen terugkijken niet alleen naar verschillende seizoenen, maar naar een leven in overgave. Met hem. En wat niet stopt bij ons leven. Maar waarvan de komende generaties na ons op onze schouders kunnen doorbouwen. Want meer dan honderdvoudige vrucht in ons eigen leven zit hem in overgaven niet in één seizoen. Niet in één jaar, maar in een heel leven. En daarvan de exponentiële groei. Is om de generaties na ons mee te nemen en te zorgen dat onze geloof niet stopt hier. Weet je, de reden dat wij vandaag iedere dag zitten, is niet dat het gestopt is na de hemelvaart bij Jezus. Maar dat de discipelen doorgingen. En dat de discipelen vervolgens ook een Paulus discipel. Ik heb volgens mij alleen maar Paulus geciteerd vandaag vanuit het Nieuwe Testament. Hij heeft twee derde van het Nieuwe Testament geschreven. Hallo. Hij was een discipel van de andere discipelen. En ik geloof dat wij als doorbrekers groepen zijn, niet alleen maar om meer dan honderdvoudig te dragen. Niet alleen maar een seizoen. Niet na vijf jaar de compromis. Niet stoppen met dromen met God voor het volgende seizoen, voor het nieuwe hoofdstuk, voor deze nieuwe levensfase. Want het is toch wel lekker om iets meer in comfort te leven. Het is toch wel angstig van, ik weet welke prijs ik heb betaald voor de voorgaande seizoenen die God me heeft gegeven. Toen ik in geloof en in enthousiasme wandelde. Ik ben toch wel een beetje stiekem wel een beetje bang geworden voor het prijskaartje wat aan die nieuwe droom verbonden zit. En ik geloof dat wat God in mij heeft gedaan, maar ik geloof wat God binnen doorbrekers aan het doen is, is dat die dromen die hij in ons heeft gelegd, dat hij die opnieuw aan het ontwaken is en dat daar meer dan honderdvoudige vrucht aan zit. En bij mij is een angst weggenomen vanuit wat in voorgaande seizoenen toch ontwikkeld is. De angst voor het prijskaartje. Want uiteindelijk stond niet in mijn notes, maar Psalm 16 zegt: in zijn aanwezigheid, bij zijn aangezicht, is de volheid van vreugde. Een leven van gehoorzaamheid, een leven van overgave, is niet een weg van plitsgetrouw, je kruisdragen en ploeteren. En zien hoe andere christenen eigenlijk dat je met licht veroordelende ogen en licht. Jaloers kijkt naar en zegt van, dat komt voor is eigenlijk toch ook wel lekker. Misschien moet ik ook wat meer compromis kiezen voor mezelf. Nee, de grootste vreugde voor een gelovige is in de aanwezigheid van God wandelen. In eenheid met je Heemelse Vader wandelen. Want in zijn aanwezigheid is de volheid van vreugde. En over Jezus werd gezegd, hij had een olie, een zalving van God ontvangen. Waarom? Hebreeën 1 vers 9, Psalm 45. Omdat hij gerechtigheid lief had en ongerechtigheid hat. En dat is waarom God hem had gezegend met een vreugdeolie, boven dat van al zijn metgezellen. En dat was ook de reden waarom hij in gehoorzaamheid niet naar een leidensweg tot het kruis. Engelen naar beneden roept en zegt. Nou, nu is het wel mooi geweest, nee, dat hij de druppel van de beker tot de laatste druppel leegdronk, zodat wij in volledige vrijheid konden wandelen vandaag de dag. Wat jij vandaag hoort, dat kan morgen iemands vrijheid worden. En dat is geen vijfstappen plan: het is Christus in jou. Het is niet alleen maar de toekomstdroom van wat kan zijn, het is de werkelijkheid op dit moment. Terwijl de band op het podium komt, wil ik je vragen op dit moment. Om de Heilige Geest uit te nodigen en hem te vragen van hé, net zoals de oorsmeer waarvan ik me niet bewust was wat voor een blokkade het gaf in mijn gehoor. Wat is de plek waar ik u nog geen ruimte geef? Wat is de plek waarop ik nog mis wat u spreekt? Want hij spreekt elke dag. Hij spreekt Nederlands. Maar hij spreekt ook door beelden. Hij spreekt door relaties heen. Hij spreekt door de situaties waarin hij je plaatst. En wat zit er in jou dat eruit moet? Maak het heel concreet. En vraag God maar dat hij het heel concreet mag maken. En wat ga je vandaag verwijderen? Niet volgende week, niet als je er klaar voor bent, maar vandaag. In je werk misschien controle of succes wat je identiteit bepaalt. In je gezin afleiding, moeheid, een gebrek aan prioriteit voor God of in je persoonlijke leven. De zonde die je zo lang al tolereert, misschien zelfs entertaind. Sommige dingen gaan niet weg door inzicht of door verloop van tijd. Sommige dingen gaan alleen veranderen door bekering. Je hoeft het niet op te lossen, alleen over te geven. Ik wil nog één keer de tekst graag op het scherm van 2 Timothius 4. Vers 7. Ik heb de loop tot een einde gebracht. En ik heb het geloof behouden. Weet je, Paulus heeft nooit geklaimd dat hij perfect was als persoon. Maar hij heeft wel geklaimd wie hij was in Hem. En wie wij zijn in Christus. Als je niets verwijdert, dan verandert het niet. Maar kapot is niet het einde. Dit is waar God begint. Niet alleen maar je lijden van paden van dood naar leven. Maar ik geloof dat aan de andere kant van onze volledige overgave dat er een vrijheid en een beleidschap zit waar wij nu niet maar alleen persoonlijk, maar ik geloof als collectief, als doorbrekers. Niet eens van wisten dat het mogelijk was. En ik geloof dat God in ons als collectief, maar ook voor ons persoonlijk en ook voor een aantal mensen die online zijn aangehaakt. Dat sommige dromen die God in jou heeft gelegd, dat je er niet van weet, maar dat je er pas inzichting krijgt en dat ze pas tot leven komen aan de andere kant van jouw overgave. Vela,