SPEAKER_00 0:02

Als ik een boodschap reek. Heer, wat wilt u zeggen? Wat wilt u tot de gemeente zeggen? Wat wilt u tot de mensen zeggen? Wat ligt er op uw hart? En de afgelopen tijd komt er steeds één zin omhoog in mijn hart. Steeds opnieuw kwamen terug. En ik geloof niet dat dat zomaar een titel van een lied is. Ik geloof dat God daarmee iets wil zeggen. Als je om je heen kijkt, leven we een tijd van veel onrust. Er zijn zorgen, er zijn vragen, er is verdriet en er is strijd. En juist in die omstandigheden spreekt God vrede in ons hart, zodat wij kunnen zeggen: it is well with my soul. Hoe kan dat nou? Omdat Gods vrede niet afhankelijk is van onze omstandigheden. De vrede van Jezus is dieper dan de storm waarbin wij ons bevinden. En ik wil over drie dingen spreken: de vrede met God, de vrede van God en de vrede in elke storm. Zaterdag 28 juni. Hadden wij een bruiloft van mijn nichtje in Zeeland. En we stonden in de rij om het gastenboek te steken en ik krate aan de praten met een wat oudere man. En hij vroeg zo aan mij: ben je ook een zee? Ik zeg: ja, ik ben een geboren en getogen zeeuw. Maar ik woon al 37 jaar in Barnenveld. Toen zei hij in platzeus. Dat ga ik wel even niet noemen, maar hij zei in het platzeus, zei hij: Ah, Barneveld, zegt hij. Die donkere plek met al die kerken. Of zei die tegen de verkeerde persoon. Hij dacht grappig te zijn. Hij dacht dat ik die uitzak wel zou begrijpen, maar juist die opmerking raakte mij. En ik zei tegen: Ja, en wij hebben dan ook een kerk. Die oren gingen nog net niet heen en weer, had het niet verwacht. Maar het gaat uiteindelijk niet om welke kerk je gaat. Het gaat erom of je Jezus Christus kent. Hij was zelf lid van de Grivende Gemeente. Ik vroeg gewoon aan hem: ken je hem als je persoonlijke verlosser? Ken je Hem als Heer, ken je Hem als koning van je leven? Dat is een heel directe vraag. En toen kwamen de smoesjes. Zo noem ik het maar even. Ja, dat kun je toch niet zeker weten. Je zegt niet zeker weten, de Bijbel zegt in 1 Johannes 1 vers 12: van alle die hem aangenomen hebben, die heeft hem macht gegeven om kinderen God te worden. En toen zei hij: ja, maar iedere domenin legt dat weer anders uit. Dat is niet precies het punt. Dat is de verantwoordelijkheid voor degene die het woord verkondigt. Maar dit is wat er staat. Dit is het woord van God. En het woord van God heeft de hoogste autoriteit. Niet wat een domenin zegt of wat iemand anders zegt. En je kan het 11. En je moet en wat vindt hij zegt, en het woord is vlees geworden, en het heeft onder ons gewoond. En het woord is vol van genade en vol van waarheid. Dat is het woord van Jezus Christus. Toen stopte het gesprek. Maar ik bid dat hij over ieder woord van nadenken. En ik bedoel dat het hem bij Jezus Christus brengt. En sindsdien laat die ene zin helemaal niet meer los. Het is wel. Wat is waar het om gaat. Het is goed dat de mens aan het einde van zijn leven, en nu al, want dan gaat het ook om, kan zeggen. Het is wel, het is goed, het is goed, het is goed met mijn ziel. Omdat je Jezus Christus kent. Je kunt alles bezitten wat deze wereld aanbiedt en toch geen vrede hebben. Maar je kunt alles verliezen en toch kunnen zeggen: het is goed met mijn ziel. Want echt te vrede is niet dat alles goed gaat. Echte vrede vind je alleen in Jezus Christus. Niet de vrede van deze wereld, niet een tijdelijk gevoel, niet de rust die komt wanneer alles eindelijk loopt zoals jij dat wil. Maar de vrede van God is de vrede die blijft staan wanneer omstandigheden veranderen, wankelen. De vrede die sterker is dan de angst, dat is een vrede die dieper is dan verdriet. Dat is een vrede, de Bijbel zegt die alle verstand erboven gaat. Dat is de vrede van God. En ik ga spreken over de vrede met God. De vrede met God begint niet bij wat je voelt, maar wat Jezus Christus heeft gedaan. Daar staat in Romeinen 5, vers 1. Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede bij God door onze Heer Jezus Christus. Wat betekent gerechtvaardigd? Dat God ons niet langer als schuldig ziet, omdat Jezus Christus onze schuld heeft gedragen. Niet onze werken, maar Zijn volbrachte werk geeft vrede met God. Die vrede is geen gevoel, want wat aan het kruis is volbracht, staat vast, ongeacht hoe jij je voelt. Niet omdat alles in ons leven op orde is, maar omdat Jezus Christus alles heeft volbracht. Mag en kan je zeggen het is goed met mijn ziel. Dat betekent echt de vrede begint bij Jezus Christus. Jez wordt de vredevost genoemd. Dat is niet zomaar een mooie titel. Hij kwam om vrede te brengen tussen God en de mensen. Vrede niet in geld, niet in gezondheid, niet in een mooi huis. Onze vrede ligt alleen in Jezus. En de eerste vraag is niet: heb je rust in je hoofd? De eerste vraag is: heb je vrede met God? Dat is ook de vraag die ik aan die man stelde: Heb je vrede met God? Want je kan in het mooiste huis wonen. Je kan de grootste bankrekening hebben. Je kan een prachtige, geweldige man en een vrouw een prachtige kinder hebben. Maar als je geen vrede van binnen hebt, wat heb je dan? Dan heb je niets. Het belangrijkste in ons leven is dat wij op een plaats komen waar we vrede met God ontvangen. Niet door onze werken, niet door onze kerkelijke achtergrond, niet door onze opvoeding, maar door ons geloof te plaatsen in Jezus Christus. Toch kun je soms afvragen: als vrede met God begint bij vergeving. Hoe draag ik die vrede ons dan wanneer alles om ons heen wankelt? Ik moest even denken als het gebedskaart met 400 varkens zijn dood. Het zijn hele nare omstandigheden. Maar juist in die omstandigheden, geloof ik, ik weet niet wie je bent, maar geloof in die omstandigheden, wil God ook je vrede geven. Het is verschrikkelijk die omstandigheden. Maar God wil je vrede geven in die omstandigheden. Heb je vrede met God? Misschien ben je al jaren een kind van God. Dan vragen niet alleen of heb je vrede met God, maar leef je ook uit de vrede van God. De vrede van God is niet ga je naar de kerk of ken je de regels of weet je hoe het hoort. Ken je Jezus Christus persoonlijk. Want als je vrede hebt met God, dan komt er ook ruimte voor de vrede van God. En dat zegt Johannes zo mooi in Johannes 14, vers 27 zeg Jezus zelf. Vrede laat ik u. Mijn vrede geef ik u. Niet zoals die wereld die geeft, geef ik de u. Laat uw hart niet in beroering raken en wees niet bevreesd. Weet je wanneer Jezus dit zegt? Vlak voor zijn lijden, niet nadat alles achter de rug is, niet na de opstanding, maar in de avond voor God. Jezus weet dat Judas Hem zal verraden. Hij weet dat Pesus hem zal verlogen. Hij weet dat ze principe hem zullen verlaten. En Hij weet dat de weg naar het kruis voor Hem ligt. En juist dan zegt Hij: Mijn vrede, die geef ik u. Dat laat zien dat zijn vrede niet voortkomt uit rustige omstandigheden, maar dat Jezus deelt in de vrede, waarmee Hij zelf leefde in de gemeenschap met de Vader. En precies die vrede geeft Hij ook aan ons. Hij zei niet klaat je een huis na of je rigi. Hij zei in mijn vrede, mijn vrede, Jezus vrede, geef ik u. Die kunnen wij ontvangen. Er is een wereld van verschil. Vrede met God red je ziel. Maar de vrede van God bewaakt je hart. Het eerste ontvang je bij bekering. Het tweede heb je iedere dag nodig. Vrede van God heb je iedere dag nodig. Die hebben we nodig in onze gedachten, die hebben we nodig in onze gezinnen, die hebben we nodig in onze relaties en in alles wat we niet kunnen controleren. Vrede is een van de kostbare gaven die God aan zijn kinderen geeft. Je besef pas hoe kostbaar de vrede is wanneer je kwijt bent. Er zijn mensen die alles lijken te hebben en toch geen rust kennen. Ze liggen wakker, ze piekeren, ze zijn onrustig. Waarom? Echte vrede ontstaat niet door bezit of door gunstige omstandigheden. Echte vrede begint bij een herstelde relatie met God. Hij geeft vrede die de wereld niet kan geven en ook niet kan afnemen. De wereld bouwt vrede op onze omstandigheden. God bouwt vrede op zijn aanwezigheid. Misschien ken je het wel. Je zit aan de keukentafel. Of je werk. Je hebt net gehoord dat het gerealiseerd wordt op je werk. En niemand weet nog wie er mag blijven. Mensen proberen je moed in te spreken, oh, het zal al meevallen, het zal meevallen. Maar eerlijk, niemand weet hoe het afloopt. En toch zie je soms iemand die rustig blijft, die koom blijft. Niet omdat hij alles weet, omdat zijn vertrouwen niet rust in de uitkomst, zijn vertrouwen, rust op God, die ook na het bericht nog steeds op de troon zit. Dat is de vrede waar Paulus over spreekt: Geen ontkenning van de werkelijkheid, geen positief denken, geen religieuze truc, maar de aanwezigheid van God die groter is dan de onzekerheid van onze toekomst. Filippense 4 vers 6 en 7 zegt: Wees in geen ding bezorgd. Maar laat bij alles uw wensen door gebed en smeging met dankzaging bekend worden bij God. En de vrede van God die alle verstand erboven gaat, zal uw hart en gedachten behoeden in Christus Jezus. Paulus schrijft dit stuk niet vanuit een comfortabele studeerkamer. Hij zit gevangen om het evangelie. Dat zijn nogal omstandigheden. Hij wist niet of hij vrijgelaten zou worden of geëxecuteerd. En toch schrijft Hij niet: Maak je geen zorgen over omdat alles goed komt. Hij schrijft: Breng alles bij God. Blijf dankbaar. Dankbaarheid zegt hij dankbaarheid. Met dankszegging bekend worden bij God. Dankbaarheid verandert je omstandigheden niet, maar het verandert jouw hart wel. Dankbaarheid is zo'n krachtig iets. Ik ga iets heel even persoonlijks delen. Peter, als hij zo'n opstelt, dan pakt hij in mijn armen en dan gaan we beren samen. En dan spreekt hij zijn dankbaarheid voor de dag en dan spreekt zijn dankbaarheid over mij. Dat is heel krachtig om te doen. We kunnen zo onze dankbaarheid spreken tussen een man tegen onze vrouw. Dat geeft zo'n vrede in je leven en in je huwelijk en in de relatie die je hebt. Dat is heel krachtig. Dankbaarheid verandert je hart. Paulus gebruikt hier een heel bijzonder woord. Dan zegt hij: Aan de vrede van God die alle verstand erboven gaat, zal uw hart en uw gedachten behoeden in Christus Jezus. Hij gebruikt behoede. En behoede betekent bewaken, een beetje het ouderheidswoord, dat betekent bewaken. Dat betekent dat Gods vrede als een wacht om je hart en je gedachten staan. De omstandigheden zijn misschien niet veranderd, maar je hart wordt bewaakt door Godzelf. En de vrede van God betekent niet dat je nooit meer huilt, of dat je niet meer verdriet hebt, nooit meer door een storm gaat. Maar de vrede van God betekent dat de storm niet langer de basis is over je hart. Ik zeg het nog een keer: de vrede van God betekent dat de storm niet langer de basis in jou is over jouw hart. Ik geloof dat er mensen zijn die al een poosje wakker liggen. Mensen die proberen iets vast te houden. Maar ik geloof dat de Heilige Geest vandaag zegt laat los. Niet omdat het niets meer doet. Het kan je gezin zijn, het kan je vrouw zijn, het kan je huwelijk zijn, kan van alles zijn. Maar laat het los. Niemand dat je niets meer doet, maar dan omdat God het draagt. God wil het dragen. God wil vandaag in je omstandigheden, wil je instandig aanraken je omstandigheden aanraken. God wil vandaag je hart aan raken. Het begint eerst met je hart aan te raken. Dan kan je het ook loslaten en aan Hem geven. Isaiah 3, 26 zegt zo mooi: U zult Hem in volkomen vrede bewaren wiens gedachten op u gericht zijn. Waar zijn jouw gedachten vandaag? Zijn ze gevuld met angst? Zijn ze gevuld met zorgen, zijn ze gevuld met controle? Of zijn ze gericht op Jezus? Waar je naar kijkt, bepaalt vaak wat er in je hart gebeurt. Waar je naar kijkt, bepaalt vaak wat er in je hart gebeurt. De Bijbel zegt spreuken 4: bescherm je hart boven alles wat te bewaren is. Waarom? Omdat uit het hart zij de uitgangen van het leven. Alles wat je doet, komt daaruit voort. Bewaak daarom je hart, niet met wantrouwen. Maar laat niet iedere mening je hart binnenkomen. Laat niet iedereen teleurstelling Wortel schieten. Laat niet iedereen belediging je vrede stelen. Maar door dicht bij Jezus te blijven. Door dicht bij Jezus te blijven. En vul je hart met het Word van God. Want een hart dat dicht bij Jezus blijft, zal ook zijn vrede ervaren. Misschien vraag je wel af: hoe weet ik dat die vrede van God er is als God stil is of als ik niets hoor. Als ze niet verandert als gebed niet beantwoord lijkt. De Bijbel laat ons zien laat iemand zien die dat ook kende. En dat was vrede midden in de storm. Dat kunnen we lezen in één koning. Twee koningen. We lezen over de, ik noem het even: een tsunamitische vrouw. Ze had geen zoon, maar ze had er ook niet om gevraagd, maar God gaf haar erin door het woord van de profeet Elisa. Een wonder waar ze ineens had durven hopen. Ze had een kind gekregen, ze had een zoon gekregen. Maar jaren later op een ochtend op het land greep de jongen naar zijn hoofd en zegt hij: Mijn hoofd, mijn hoofd. Ze droeg hem naar binnen en hij stier op haar schoot. Het kind dat God zelf aan haar had gegeven, dood in haar armen. Wat doet ze? Ze legt haar zoon op het bed van de man God en gaat op weg naar Elisa. Ze had namelijk een kamer. Zij had als vrouw zo gastvrij een kamer gemaakt voor de profeet Elisa. Ze legt het op het bed van Elisa. En ze gaat op weg naar Elisa. Kilometers ver met een dood kind achtergelaten en een gebroken hart van binnen. Maar onderweg ziet Elisa haar al aankomen. Hij stuurt zijn hazie op haar af en vraagt: Is het goed met u? Is het goed met uw man? Is het goed met uw zoon? En zantwoord terwijl haar zoon op dat moment thuis dood ligt. Het is goed. Het is goed. Dat noem ze. Hoe kan iemand dat nou zeggen? Ze loog niets. Ze loog niet. Ze verdrom niets. Ze wist gewoon dat er iets groter was wat ze op dat moment zag. Als God het laatste woord nog niet gesproken heeft, is het verhaal nog niet voorbij. Dat is geloof. Dat is geen ontkenning van de pijn, maar het vertrouwen die verder rijkt dan de pijn. God stelde haar niet teleur. God bracht haar zoon weer tot leven. Dat betekent niet dat God altijd op dezelfde manier ingrijpt. Soms brengt Hij hier op aarde herstel en soms draagt Hij ons door het lijden heen. Onze vrede rust uiteindelijk niet op een wonder. Onze vrede rust op de God die ook in het lijden trouw blijft. Want als hij niet was opgestaan, wat was God dan minder goed geweest? Dat is een vraag. Wat als hij niet was opgestaan, was God dan minder goed geweest? Nee, maar verdriet was niet minder diep geweest. Haar vrede ruste niet op de uitkomst. Ze rusten op wie God is. Voordat ze wist hoe het zou aflopen. Misschien lijkt er iets in je leven vandaag ook iets gestorven. Een huwelijk. Een droom. Een verlangen dat je al jaren verbad. Als God het laatste woord nog niet heeft gesproken, is jouw verhaal niet voorbij. Verdienen een God van de opstanding. God die nieuw leven brengt. Een God die herstelt, een God die vernieuwt, God die hoop geeft en een toekomst geeft. Hij laat niet los wat zijn hand begonnen. En onze vrede rust uiteindelijk niet op wat God doet, maar op wie God is, wie God is. Niet een vrede die pas komt als alles goed afloopt, maar een vrede die God geeft in het midden van de storm, in de storm. Misschien zit je, denk je van, kan die vrede dan ook voor mij zijn? Mijn verleden, met mijn fouten. Vrede met God is alleen mogelijk door Jezus Christus. Niet omdat wij goed genoeg zijn, maar dat Hij onze plaats heeft ingenomen. Zijn genade is groter dan onze schuld. Ik zat te denken over genade. Genade inhoud. Wat als wij vandaag Mozes zouden uitnodigen om hier te spreken? Hij was wel een ordenar. En David zou hem vragen om een aanbidding te leiden. Hij plegen overspel en liet Uria vermoorden. Paulus, hij vervolg de gemeente van Jezus Christus. Man en vrouwen werden door zijn toedo gevangen genomen en gedood. Menselijk gesproken trekken wij soms snel onze conclusies. Wij beoordelen mensen op wat ze hebben gedaan. Maar God deed precies het tegenovergestelde. Hij zag niet alleen hun verleden. Hij zag hun bestemming. Hij zag niet alleen hun zonde. Maar wat ze zijn genade van hen kon maken. En dat is de evangelie. We hebben allemaal de genade van God nodig. Ik heb de genade van God ontvangen, anders kon ik hier niet staan. Als God mensen niet afschrijft, wie zijn wij dan? Wie zijn wij dan wat onszelf en ander afschrijven? Misschien draag je nog steeds schuld over het verleden. Blijf jezelf niet veroordelen. Als God zegt ik heb je vergeven, wie ben jij dan om te zeggen van het zelf vast te houden, wat Hij heeft weggenomen. Hij heeft je schuld, hij heeft je zonde weggenomen. Het is de genade van God die geeft. Paulus begint bijna al zijn brieven met dezelfde woorden: genade zij u en vrede. Genade zij u en vrede. Dat is geen toeval, want vrede groeit waar genade wordt ontvangen. En vrede groeit ook waarvoor. Worgen genade wordt doorgegeven. Als wij werkelijk leven uit Gods genade, zullen we ook genade van God uitdelen. En mensen die de genade van God hebben leren kennen, handelen niet meer vanuit veroordeling, maar vanuit genade. Dat betekent niet dat we zonder goed praten, dat betekent niet. Het betekent dat we geloven dat Gods genade groter is dan iemands verleden. Dat is wat betekent. En daar kunnen we allemaal ja en aan op zeggen, want we hebben allemaal de genade van God nodig aan, omdat de genade van God goed is ontvangen. Vrede met God begint niet bij wat Je hebt opgeruimd. Vrede met God begint bij wat Jezus al heeft volbracht. Ze begint bij wat Hij je al heeft vergeven. Weet je dat we overgeven aan Hem. En overgave brengt vrede. Er zijn dingen in ons leven die je kunt veranderen, maar er zijn ook dingen die je kunt veranderen. We steden vaak de meeste energie aan omdat we geen controle over hebben. Maar God roept ons niet om alles te beheersen, om ons leven zo te beheersen. Maar Hij roept ons om Hem te vertrouwen. En overgave van Hem is niet opgeven. Maar overgave is alles in de handen van Jezus leggen.

unknown 23:19

Alles.

SPEAKER_00 23:20

Dat is geen zwakte. Dat is geen zwakte. Dat is overgave. Dat is geloof, dat is vertrouwen en dat is rust. 1 Pretus 5 zegt dat zo mooi: werp al uw zorgen op Hem. Want Hij zorgt voor u een stukje. Niet alleen de grote zorgen, nee, al je zorgen. Zorg over je gezondheid, zorg over je huwelijk, zorg over je kinderen. Leg ze vandaag in zijn handen. Hoe doe je dat? Hoe leg je dat in zijn handen door te bidden? Elke zorg die je hebt, is uiteindelijk een uitnodiging om te bidden. Om te bidden. De vijand wil dat je blijft piekeren erover. Maar God nodigt je uit om te bidden. God nodigt je uit om te bidden. Je kunt wel onze zorgen vasthouden en meedragen, maar als je gaat bidden. Als je gaat bidden, wanneer je bid, dan leg je de last naast je neer. En wanneer jij de last neerlegt, hoef je hem niet meer alleen te dragen. Hij wil dat je het aan Hem overgeeft. Zeg je van ik ben, ik draag je last. Hij vraagt of je Hem vertrouwt in wat er ook is gebeurd in je leven. En als je dat bij Hem neerlegt en je geef je over aan hem, dan groeit te vrede. Dan groeit te vrede. Dan vertrouw je hem. Dan groeit het vertrouwen. Ik kwam een mooi quote tegen en stegd: als jouw vrede afhankelijk is van omstandigheden, dan is het geen vrede, maar controle. Als jouw vrede afhankelijk is van omstandigheden, dan is het geen vrede, maar is de controle. De wereld zegt: zorg dat je alles onder controle hebt. Jez zegt: leg het in mijn handen en ik zorg voor jou. Gods vrede is niet afhankelijk van de economie, van onze gezondheid of andere mensen. Het is rust op God trouwen en God veranderde nooit. God verandert nooit. Aan de woorden, het is wel, het is een verhaal. En dat was een man die werkelijk de vrede van God heeft leren kennen. Dat is een verhaal uit 1873. En zijn naam was Spaffer. En zijn leven veranderde in een hele korte tijd. Volledig. Hij verloor zijn bezit, hij was door Brand in Chicago. Hij stuurde zijn vrouw en vier dochters vooruit naar Engeland. Een evangelist was het ook nog. En onderweg boste het schip met zijn vrouw en vier dochters, botste op een ander schip. Binnen enkele minuten zonk het schip. Zijn vier dochters verdronken. Zijn vrouw overleefde als enige. En hij ging op weg om het brieven pas later te horen, en hij ging op weg met een schip en hij voer langs de plaats, waar zijn dochters waren verdronken. Dan ging hij ze het en hij schreef deze woorden die miljoenen mensen hebben moedigd. Dat lied schreef hij: It is wel, With Marseel. It is wel with my soul. Er werd vier dochters verdronken. Dat een verdriet. En dat betekent niet dat hij geen verdriet had. Dat betekent niet dat hij niet gehuild heeft. Hij betekende niet dat hij zijn dochters niet mistte. Maar het betekende dat zijn verdriet niet groter was dan zijn God. Zijn omstandigheden waren gebroken, maar zij vertrouwen niet. Dat is de vrede waar de Bijbel over spreekt. Niet de aanwezigheid van pijn, maar de aanwezigheid van Jezus. En diezelfde vrede wil God ook aan ons geven. Het is goed omdat God goed is. Gods woord is niet veranderd. Jezus Christus is niet veranderd. Hij is gisteren, vandaag een heden en tot in de eeuwigheid is Hij dezelfde. Daarom hoeft onze vrede niet bepaald te worden door de wereld om ons heen. Onze vrede wordt bepaald voor degene die in ons woont. Niet dat wij geen strijd zullen kennen, niet dat we geen tranen zullen hebben, niet dat wij alle antwoorden krijgen, maar wel dat Hij ons hart bewaakt. Dat Hij met ons meegaat, dat Hij ons niet loslaat. Want vrede is niet de afwezigheid van de storm. Vrede is de aanwezigheid van Jezus. Daarom wil ik afsluiten met een vraag: niet bij welk kerk hoor je, niet hoe lang ben je al Christen, maar ken jij Jezus Christus als jouw persoonlijke Heer en verlosser. Want daar begint echt te vrede. En als je hem nog niet kent, Hij nodig je vandaag uit. Matthäus 11 vers 28 zegt: kom naar mij, alle die vermoeid en belastheid en ik zal u rust geven. Hij wijst niemand af die tot hem komt. Iedereen kan tot hem komen. Misschien is dit precies vandaag waar jij naar verlangt. Niet meer geld, niet meer een oplossing, niet alle vragen vandaag beantwoord worden, maar vrede. Echt te vrede. Echt tevre met God. En echt te vrede van God. Misschien heb je jarenlang geprobeerd je ergens te vinden. Succes. Of in relaties, in religie, in controle. Maar echt vrede is geen beloning van goede mensen. Het is een geschenk dat Jezus heeft gekocht aan het kruis. Als je hem nog niet kent en je zegt, Heere Jez, ik wil niet langer zonder je leven. Dat is vandaag de dag om dat uit te spreken. Niet morgen, niet alles beter voelt, maar vandaag. En als je Hem al kent, blijf Hem vertrouwen. En mijn gebed is niet dat je mijn woorden onthoudt, mijn gebed is dat je Jezus ontmoet. Dan wil ik wel afsluiten met de moren waarmee we begonnen zijn. In Romeinen 5 vers 1: wij dan, rechtvaardig uit het geloof, hebben vrede bij God door onze Heer Jezus Christus. En daar begint echt te vrede. Niet bij ons, niet bij onze omstandigheden, niet bij ons gevoel, maar bij het volbrachte werk van Jezus Christus. Hij is de vredevorst. En daarom kunnen we zeggen: niet omdat alles goed is, maar omdat God goed is. Het is goed, het is goed. Het is wel, het is wel, het is wel with my soul. En we geven alle eer aan Koning Jezus. Laten we gaan staan en u wil bidden voor een gebed van vrede en voor een gebed van overname. Vader, dank u wel dat we deze morgen bij u komen. En we komen bij u, precies zoals ik wil zijn. En we leggen aan uw voeten onze zorg, onze pijn, onze angst, onze strijd en onze toekomst. Ik laat los. We laten los wat we zelf niet kunnen dragen. We geven de controle uit handen en vertrouwen ons leven volledig aan u toe. Vul mij met uw Heilige Geest. Laat uw vrede die alle verstand erboven gaat, onze hart en onze gedachten bewaken. Waar onrust is, spreek ik vrede. Waar angst is, spreek ik geloof, waar verdriet is spreek ik pijn, spreek ik hoop. Wat duistern is, Vader, laat uw licht doorbreken. Vader, ik verklaar, verklaar vandaag dat u Heer bent over onze levens. U bent Heer, u bent onze vrede post. Vader, ons vertrouwen niet de omstandigheden, maar ons vertrouwen is verkopen, de koning de koning, de Heer de Heeren. Vader, dank u wel dat we niet alleen door het leven hoeven te gaan. Vader, dat u altijd bij ons bent, dat u om ons heen bent. Dank u wel, Vader. U laat niet los wat uw handen komt. Vader, daarom kiezen wij u voor om te zeggen. Alleen met ons vertrouwen op u. Het is wel, het is goed, het is goed, het is goed met ons geheel. Vader, dank u wel. Niet omdat alles goed is, maar dat u goed bent. Vader, dan spreek ik uit in de machtige naam van Jezus. Amen.